10 oktober

Blog van Margot: Cruel is this beautiful day

Ruim 20 jaar geleden schreef mijn grote liefde een prachtig lied, over een eenzame oude vrouw die zit te wachten op het einde. Dat einde lijkt zo lang weg te blijven dat ze zich begint af te vragen of de Dood haar misschien over het hoofd ziet.

Verpleeghuisperikelen

Die tekst kwam niet uit de lucht vallen. Wij bespraken tijdens onze maaltijden regelmatig de perikelen die ik in het verpleeghuis meemaakte. De organisatie van de zorg, maar vooral ook de ouderdom en de gebreken die deze ouderdom met zich meebrengt. De enorme veerkracht die ik zag bij de ouderen, zich aanpassend aan wat niet meer lukte, zich aanpassend aan wat niet meer was. We spraken over pijn en lijden. Over eenzaamheid. Het niet gezien worden door anderen. Het wachten op bezoek van kinderen. Pijn en lijden, daar kon ik als dokter wel wat mee. Al doende leerde steeds beter hoe ik klachten kon verlichten. Maar de eenzaamheid… het gevoel er niet meer toe te doen… het wachten… daar stond ik vaak met lege handen.

De eenzaamheid van patiënten snijdt door mijn ziel

Nu, al die jaren later, komen deze zaken tijdens onze maaltijden nog steeds aan bod. De essentie is ook niet veranderd: de ouderdom, de pijn en het lijden zijn immers van alle tijden. We hebben het natuurlijk ook over de organisatie van de zorg en over de consequenties van huidige reorganisaties en bezuinigingen. We spreken over waar we slagen en waar we falen. Over hoe het bijvoorbeeld vaak lukt om pijn en lijden draaglijk te maken. Maar ook over hoe moeilijk het is de vele misverstanden rondom het sterven weg te nemen. Misverstanden over het gebruik van morfine en over palliatieve sedatie en euthanasie. Over de toegenomen vraag daarnaar en de moeilijke beslissingen die mensen daaromtrent moeten nemen. En dan komen we vaak uit bij de eenzaamheid die ik zie bij mensen die wachten op het einde, en over hoe die eenzaamheid mij vaak door mijn ziel snijdt.

Het ruim 20 jaar oude lied lijkt vandaag geschreven te zijn.

 

Deel dit artikel: