Merel Smit – aios ouderengeneeskunde

Ik merkte steeds meer dat ik behoefte had aan het beter leren kennen van de mens achter de klacht en over het meedenken in het totaalplaatje van klachten.

Zelf dacht ik eerst huisarts te worden, maar tijdens een ANIOS periode in het verpleeghuis raakte ik enthousiast.

De complexiteit van problemen, het uitgebreide contact met patiënt en familie en het feit dat je mensen mag begeleiden rondom een van de belangrijkste momenten van het leven (de dood) vind ik heel bijzonder.

Je moet het echt doen met de middelen die je hebt en praat veel. Wat wil patiënt nog, gezien de situatie?

En als de conclusie is dat het gewenste buiten het verpleeghuis (of huis) plaats moet vinden, dan overleggen met de collega’s in het ziekenhuis. Wat is haalbaar, wenselijk? Om zo samen tot een plan te komen die het beste past bij de situatie en het meeste recht doet aan de patiënt.

Wat ik altijd dacht is dat je als Specialist Ouderengeneeskunde veel hetzelfde zou doen. Ik heb gemerkt in de afgelopen jaren dat er veel mogelijkheden zijn; in loondienst of als ZZP-er, als arts werken op een langdurig verblijfsafdeling, revalidatie afdeling of samenwerken met de huisartsen/GGZ waarbij je vooral huisbezoeken aflegt bij mensen thuis. Ook werken we bijvoorbeeld steeds vaker in de ziekenhuizen en is het vak nog volop in ontwikkeling.

Dat laatste maakt het een leuke tijd om SO te worden, je kunt mee denken in het verder vormgeven van de ouderenzorg en werkvormen kiezen die bij jou passen.

Delen met je netwerk?