De opleiding tot specialist ouderengeneeskunde

Als specialist ouderengeneeskunde kun je veel betekenen in het leven van kwetsbare ouderen en chronisch zieken met een complexe zorgvraag. Jouw expertise richt zich op het herstellen of het behouden van het dagelijks functioneren van de patiënt. Je diagnosticeert en behandelt niet alleen de ziekte(n), maar je kijkt ook naar de mens achter de patiënt én diens omgeving. Je lost medisch ingewikkelde puzzels op of helpt bij het loslaten van het leven. Onze bevolking vergrijst en dus blijft er genoeg werk voor specialisten ouderengeneeskunde. Het specialisme is nog jong en zelfs uniek in de wereld. Daar kun je volop (wetenschappelijk) aan meebouwen. In de opleiding tot specialist ouderengeneeskunde leer je je professionele handelen toe te passen in beroepsactiviteiten en kenmerkende beroepssituaties (KBS). De opleiding is gericht op het ontwikkelen van je kennis, vaardigheden en gedrag. De opleiding tot specialist ouderengeneeskunde is een voltijdstudie van drie jaar, inclusief stages. In sommige gevallen kun je de opleiding in deeltijd volgen. Wil je solliciteren naar een opleidingsplaats tot specialist ouderengeneeskunde? Ga dan naar de website van de samenwerkende opleidingen tot specialist ouderengeneeskunde (SOON). Meer weten over de opleiding? Kijk op www.soon.nl of lees het opleidingsplan. Wil je eerst meer weten over het vak van de specialist ouderengeneeskunde? Maak dan kennis met specialisten ouderengeneeskunde (in opleiding), loop een dagje mee, volg een gastcollege of bezoek een informatiebijeenkomst.

Sorry dokter

“Sorry dokter” fluistert ze met gebroken stem, wanneer ik bij haar kom zitten. Haar ogen staan dof, terwijl deze eerder met zoveel plezier de wereld in keken. Acht weken geleden werd ze opgenomen in het ziekenhuis met een herseninfarct. Een week later kwam zij bij ons voor revalidatie. Aanvankelijk herstelde ze goed en liep ze trots met haar rollator over de afdeling. Ze sprak over naar huis gaan en ze wilde weer gaan koken voor haar familie. Ze was afkomstig uit Indonesië en koken was haar lust en haar leven. Twee weken later ging het ineens slechter. Het lopen werd moeizamer. Uit bed komen kostte meer energie. Ze ging steeds minder eten en drinken. We spraken met haar en haar familie over insturen en verder onderzoek. Maar terug naar het ziekenhuis of nog bloed prikken, nee, dat wilde ze absoluut niet meer. “Sorry dokter, maar het is goed zo” was haar antwoord. In de dagen die volgden ging zij geleidelijk aan verder achteruit. We spraken over het hospice, maar ze koos ervoor bij ons op de afdeling te blijven. Een paar dagen later is ze rustig overleden. Trots Vorige week kwam haar dochter nog langs op de afdeling. Ze vertelde over de uitvaart en dat haar zoon op de piano een lied had gespeeld voor zijn oma. Ze liet een foto zien van haar moeder en vertelde hoe trots ze was. Trots op de kracht die haar moeder nog had, ondanks haar gebroken lichaam en de energie die langzaam verdween. Ze prees zich gelukkig dat haar moeder nog afscheid had kunnen nemen van haar broers. Ze bedankte ons voor de goede zorgen. Dankbaarheid De dood hoort bij het leven en in ons vak is de dood nooit ver weg. Ik zal deze mevrouw niet snel vergeten, vanwege de excuses die ze maakte voor haar achteruitgang. De zorg die we haar hebben kunnen bieden rondom haar levenseinde is een boeiend en dankbaar onderdeel van ons beroep. De dankbaarheid van de dochter deel ik graag met jullie in deze blog. Ik heb alleen nooit toestemming kunnen vragen aan mijn cliënte: “Sorry mevrouw”.

Gastblogger Marianne Vos: Oude bomen verplaats je niet

Koffie Ze doet de deur open en zegt stralend ‘Dag dokter’ en al snel daarna: ‘Gaan we buiten zitten met dit lekkere weer?’ Water drinken zit er niet echt in bij deze generatie Brabanders, dus omdat ik geen fris hoef, neem ik ondanks de warmte een kopje koffie aan. Buiten zitten doen we toch maar niet, de buren zitten daar en wie weet wat die horen… Die koffie krijg ik van een stoere zoon. Hij is erg blij dat ik er ben. Waarom dat is, wordt al snel duidelijk. Ik kom volgens moeder (de patiënte) om te bepalen of ze nog in haar huis kan blijven wonen. ‘Dat krijg je als je ouder wordt, hè.’ Moeder ziet er vrolijk, fit en gebruind uit en heeft nergens last van. Het gaat allemaal wel prima, volgens haar. Fietsen, koken, verder lekker buiten zitten, puzzeltjes maken, Libelles lezen… Moeder versus zoon Dit komt er in werkelijkheid niet zo vlot uit als hier geschreven staat. Niet omdat moeder geen vlotte babbel heeft, die heeft ze namelijk absoluut wel, maar omdat de zoon haar steeds onderbreekt en toch wel een wat andere versie van het verhaal geeft. Vanwege haar conditie heeft moeder een elektrische fiets. Daarmee fietst ze haar bekende rondje in de stad, ze gaat daar ook niet buiten. ‘Bent u weleens gevallen op de elektrische fiets?’ vraag ik, gezien het hoge aantal ongelukken bij ouderen met e-bikes. ‘Nee, dat niet. En verder ook niet eigenlijk’. ‘Toch wel ma, vorige week nog, op de stoep’. ‘Oh ja.’ Gedurende het gesprek krijg ik meer zicht op wat er speelt. Koken doet moeder eigenlijk niet, maar ze vergeet dat ze dat niet meer doet. Net als werken met de computer, boeken lezen en boodschappen doen. In werkelijkheid is al maanden het gasstel niet aangeraakt. Zelfs opwarmmaaltijden vergeet ze uit de magnetron te halen. Medicijnen vergeet ze in te nemen, zelfs met een baxterrol. Gelukkig komt daarvoor sinds kort thuiszorg. Die zijn aanwezig bij het innemen van de medicatie. De drie kinderen, van wie er één echt dichtbij woont, doen boodschappen, helpen in het huishouden en leveren maaltijden aan. Het is te doen, maar de snelheid van de achteruitgang baart hen veel zorgen. Zo kan het toch eigenlijk niet meer. Ze woont al 55 jaar in dit huis. Lief en leed heeft ze gedeeld met haar man, die twee maanden geleden plots is overleden. Eigenlijk wil ze nog wel blijven, maar als haar zoon zegt dat het niet kan, dan luistert ze daarnaar, toch? Daarom zijn ze gaan kijken in de buurt. Bij de nonnetjes. Dat was helemaal niets. Een kleine kamer op een gesloten afdeling. Maar ze hebben ook een bezoek gebracht aan een mooi verzorgingshuis met een prettig eigen appartement. Daarvoor hebben ze alvast een indicatie aangevraagd. Twijfels en beslissingen Een beetje beteuterd kijkt moeder wel. Het is daar mooi, maar haar eigen huis is toch ook mooi. De zoon legt de twijfels van de kinderen aan mij voor en kijkt mij vragend aan: op dit moment heeft moeder niet eens zo veel zorg, moeten ze deze stap al wel nemen? Doen ze haar financieel niet te kort? Kan ze niet nog een jaar thuis blijven met meer hulp? Maar wat als de verslechtering inderdaad rap gaat… Ik slik. Gelukkig heb ik nog hulp van mijn opleider bij het doorhakken van knopen.
toets

Toets ook je kennis over de ouderengeneeskunde!

Twee keer per jaar komen alle aios ouderengeneeskunde bij elkaar om een digitale kennistoets te maken. De toets bestaat uit 100 vragen en per keer worden er 5 onderwerpen gekozen waar de aios zich in moeten verdiepen. De gekozen onderwerpen zijn gebaseerd op de kenmerkende beroepssituaties (KBS) van de specialist ouderengeneeskunde. Zo werden de aios in juni nog bevraagd over het delier, behandeling van diabetes bij oudere patiënten en de differentiaal diagnose van wegrakingen bij oudere patiënten. Vanaf vandaag zullen we elke week ook een vraag stellen aan jullie. Weet je het antwoord? Mooi! Deel 'm gerust met je vrienden om te kijken of zij het antwoord weten. We zijn benieuwd. De vraag van deze week: benzodiazepinen & de oudere patiënt Ook oudere patiënten krijgen geregeld benzodiazepinen (zoals oxazepam, lorazepam en temazepam) voorgeschreven. Een man van 79 jaar heeft sinds kort angstklachten en gebruikt hiervoor oxazepam, zo nodig 3x per dag. Een belangrijke bijwerking van het gebruik van benzodiazepinen bij ouderen is dat het risico om te vallen toe neemt. a. Welke bijwerkingen van oxazepam dragen allemaal bij aan het toegenomen valrisico? De dochter van deze man is 42 jaar en gebruikt ook geregeld oxazepam. Zij heeft nauwelijks last van bijwerkingen. Tijdens het ouder worden treden er meerdere farmacokinetische veranderingen op. Deze veranderingen zorgen ervoor dat ouderen meer last hebben van bijwerkingen van benzodiazepinen dan jongeren. b. Welke farmacokinetische verandering zorgt hiervoor en waardoor ontstaan de bijwerkingen? c. Welke aanpassingen zijn er nodig in de dosering van benzodiazepinen bij oudere patiënten? Klik hier voor de juiste antwoorden.

Mogelijke aanpassing tarieven eerstelijnsverblijf

De tarieven voor eerstelijnsverblijf (ELV) worden mogelijk aangepast. De hoeveelheid behandeluren zijn in relatie tot de behandelbehoefte in het tarief nu te beperkt. Minister voor Medische Zorg Bruno Bruins heeft aan de Tweede Kamer laten weten dat hij wil kijken naar de mogelijkheid van modulaire integrale bekostiging, waarin verschillende intensiteiten van behandeling mogelijk zijn. Verenso-voorzitter Nienke Nieuwenhuizen: “Als specialisten ouderengeneeskunde ondersteunen wij dit van harte. We vinden het ook logisch om dit te bekijken in samenhang met aanverwante zorgvormen. Daarbij is het wel nodig om eerst een landelijk beeld te hebben per zorgvorm en daarna te kijken naar de samenhang. Dit vraagt een inventarisatie en dialoog tussen partijen en zorgprofessionals. Het plan daarvoor ligt al klaar. We gaan dus graag met de minister om tafel om tot de gewenste doorontwikkeling te komen. We zijn ook blij met de erkenning van minister Bruins voor de plek van het eerstelijnsverblijf en het geneeskundig proces van de specialist ouderengeneeskunde in de keten van zorg voor kwetsbare ouderen. Het ELV is namelijk een belangrijk middel om mensen veilig langer thuis te laten wonen, ziekenhuisopnames te voorkomen en verpleeghuisopname uit te stellen. Die doelstellingen worden alleen bereikt als ook daadwerkelijk alle zorg en behandeling die nodig is geleverd kan worden, daar waar dat ten goede komt aan de mogelijke terugkeer naar huis. Ruimte voor de professionele afweging en de samenspraak met de patiënt en mantelzorger is daarin essentieel. De specialist ouderengeneeskunde doet dit door middel van ‘triage’ en zorgt daarmee dat de zorg op de juiste plek geleverd kan worden. Dat er zowel voor triage, als voor het ELV een gezonde bekostiging moet zijn is logisch en we zijn dus blij met de extra middelen die daarvoor worden uitgetrokken.” De mogelijk nieuwe financiering hangt volgens de minister samen met de zorgvorm aanvullende geneeskundige zorg – waarvan de overheveling van de Wet langdurige zorg naar de Zorgverzekeringswet voor 2020 gepland staat – en de geriatrische revalidatiezorg. Of een aanpassing van de tarieven daadwerkelijk plaatsvindt, wordt na de zomer bekend. Het was al bekend dat de minister extra middelen beschikbaar heeft gesteld in het akkoord Wijkverpleging voor verdere groei en ontwikkeling van het eerstelijnsverblijf: 20 miljoen euro per jaar erbij vanaf 2019, oplopend tot 80 miljoen euro in 2022. Lees ook de artikelen op: https://www.zorgvisie.nl/minister-verandert-eerstelijnsverblijf-tarieven/ https://www.verenso.nl/nieuws/kwaliteit-en-doorontwikkeling-eerstelijnsverblijf

Specialist ouderengeneeskunde, ook voor thuiswonende kwetsbare ouderen

Reactie Verenso op VWS-programma Langer Thuis Maandag 18 juni bracht VWS-minister Hugo de Jonge het programma Langer Thuis uit. Verenso-voorzitter Nienke Nieuwenhuizen is verheugd dat de minister erkent dat de expertise van de specialist ouderengeneeskunde van groot belang is voor kwetsbare ouderen die nog thuis wonen. Nieuwenhuizen: “De minister stelt in het programma dat de specialist ouderengeneeskunde specifieke expertise heeft die voorheen alleen in verpleeghuizen beschikbaar was en dat deze kennis ook in de wijk essentieel is nu er meer ouderen thuis wonen.” Naar verwachting wonen er in 2030 1 miljoen kwetsbare ouderen thuis. Uit onderzoek blijkt dat een specialist ouderengeneeskunde opname van kwetsbare ouderen in een ziekenhuis of verpleeghuis kan voorkómen of uitstellen. Dit bespaart veel leed voor de kwetsbare ouderen en scheelt ook veel geld. In het VWS-programma Langer Thuis wordt gesteld dat er de komende kabinetsperiode extra geld beschikbaar is gesteld om de expertise van de specialist ouderengeneeskunde in de eerste lijn en in de verbinding naar de spoedzorg in te kunnen zetten. Dat is zeer goed nieuws aangezien er nu nog veel financiele drempels zijn die zorgen dat mensen niet de zorg en behandeling krijgen die ze nodig hebben. Verenso is verheugd dat de minister in het programmaplan aangeeft te werken aan het onderbrengen van de medische zorg en behandeling door de specialist ouderengeneeskunde in de Zorgverzekeringswet. Nieuwenhuizen: “Wij werken al langere tijd aan een passende financiering van specialisten ouderengeneeskunde in de Zorgverzekeringswet, zodat ook kwetsbare ouderen die thuis wonen gemakkelijk de medische zorg van een specialist ouderengeneeskunde kunnen ontvangen.” Het programma Langer Thuis is onderdeel van het Pact voor de Ouderenzorg, net als het programma Thuis in het Verpleeghuis, waar de specialist ouderengeneeskunde uiteraard ook een belangrijke rol vervult. Verenso was een van de vele ondertekenaars van het pact. Nieuwenhuizen: “Wij tekenden dit pact omdat het bijdraagt aan het verder vormgeven van de zorg voor de kwetsbaarsten van de kwetsbaren, binnen en buiten het verpleeghuis en los van alle systemen. Een pact, verschillende VWS-programma’s en verschillende zorgakkoorden zijn zeker zinvol, maar we moeten wel integraal blijven denken. Want alleen als we domeinoverstijgend en gemeenteoverstijgend blijven denken en werken, krijgen de kwetsbaarsten van de kwetsbaren de zorg die zij nodig hebben, ongeacht waar zij verblijven. Dat willen wij eigenlijk toch allemaal?”

Hoger tarief voor extramurale zorg door specialist ouderengeneeskunde

Specialist ouderengeneeskunde voor iedere kwetsbare oudere weer een stap dichterbij Op 5 juli maakte de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) bekend dat het tarief voor extramurale behandeling door de specialist ouderengeneeskunde in de eerste lijn per 2019 wordt verhoogd. VWS-minister Hugo de Jonge past hiervoor het tarief in de subsidieregeling extramurale behandeling voor 2019 aan. Verenso, de vereniging van specialisten ouderengeneeskunde, is bijzonder verheugd met deze tariefsverhoging. Verenso-voorzitter Nienke Nieuwenhuizen, tevens specialist ouderengeneeskunde: “We zijn heel blij dat de NZa, mede naar aanleiding van signalen uit het veld, het tarief voor extramurale behandeling voor de specialist ouderengeneeskunde ophoogt per 1 januari 2019. Deze tariefsverhoging is een belangrijke stap op weg naar een gezonde financiering van de behandeling van thuiswonende kwetsbare ouderen door de specialist ouderengeneeskunde. Daarmee dragen wij bij aan de wens om langer thuis te kunnen blijven wonen en kunnen we opname in ziekenhuis of verpleeghuis uitstellen of voorkomen.” Nieuwenhuizen: “Met onze leden en de NZa en andere partners blijven we werken aan een gezonde financiering van de behandeling zoals de specialist ouderengeneeskunde die in de eerste lijn biedt. Zo kunnen we met elkaar het hoofd bieden aan de dubbele vergrijzing en kunnen de kwetsbaarsten van de kwetsbaren de zorg en behandeling ontvangen die zij nodig hebben, ongeacht waar zij verblijven.” Lees ook: https://www.zorgvisie.nl/specialist-ouderengeneeskunde-krijgt-hoger-tarief-extramurale-zorg/ en https://www.verenso.nl/nieuws/hoger-tarief-voor-extramurale-zorg-door-specialist-ouderengeneeskunde

Vitalis benoemd tot beste coschap van het jaar 2017

Binnen het coschap ouderengeneeskunde is Vitalis (Eindhoven) de trotse winnaar van het coschap van het jaar! Vitalis scoort hoog op laagdrempeligheid, veilig leerklimaat en genoeg uitdaging. Binnen Vitalis is sprake van ‘ouderenzorg op hoog niveau’ en ‘een grote betrokkenheid van alle medewerkers’. Verder wordt aangegeven dat de locaties erg mooi zijn en niet zo oud en dompig als gedacht werd van een verpleeghuis! De benoeming voelt als een erkenning voor Vitalis, niet alleen voor de vakgroep ouderengeneeskunde, maar ook voor alle anderen die hun steentje bijgedragen hebben aan het opleiden van coassistenten, alsmede voor ons mooie vak in het algemeen. Binnen de vakgroep ouderengeneeskunde van Vitalis staat opleiden hoog in het vaandel. Vijf van de tien specialisten ouderengeneeskunde zijn geregistreerd opleider. Met veel enthousiasme worden gemiddeld drie aios ouderengeneeskunde en één aios huisartsgeneeskunde tegelijkertijd opgeleid door de vakgroep. Daarnaast worden er coassistenten en keuze coassistenten begeleid. Vitalis biedt aan al deze artsen in opleiding een breed scala aan mogelijkheden om de ouderengeneeskunde te leren kennen en zich hierin verder te verdiepen. De vijf geregistreerde opleiders: John van der Stegen, Annelies Wijnberg Anne Heebels, Esther Warmerdam en Femke Zandboer  

Zó werkt de ouderenzorg verschijnt 5 juni 2018

Hoeveel ouderen krijgen ondersteuning thuis? Wat geven we uit aan verpleeghuiszorg? Hoeveel 65-plussers zijn zélf mantelzorger? Welke wetten vergoeden het eerstelijnsverblijf of palliatief-terminale zorg? Wie verlenen zorg aan ouderen en welke partijen zijn actief in de ouderenzorg? In Zó werkt de ouderenzorg vinden zorgprofessionals (in spe), bestuurders, beleidsmakers, ambtenaren, belangenbehartigers, mantelzorgers en ouderen het antwoord op deze en vele andere vragen.  De ouderenzorg is de afgelopen jaren veranderd en staat volop in de belangstelling door discussies over kwaliteit en een tekort aan personeel. Toch is het voor velen onduidelijk hoe de zorg voor ouderen in Nederland precies is georganiseerd. En dat terwijl er in 2016 bijna 28 miljard euro in de ouderenzorg werd uitgegeven en 376.000 mensen werken in deze sector. Visualisaties Het boek Zó werkt de ouderenzorg geeft – met korte teksten en heldere visualisaties – inzicht in het complexe speelveld. Van de tien vormen van ouderenzorg en welke wetten deze vergoeden, tot welke zorg ouderen krijgen en wat de ontwikkeling is op de arbeidsmarkt van bijvoorbeeld verzorgenden en verpleegkundigen. Een boek voor iedereen die meer wil weten over de zorg voor ouderen, en voor alle zorgprofessionals (in spe) die zich er iedere dag middenin begeven. Platform Zó werkt de zorg Zó werkt de ouderenzorg is een uitgave van Platform Zó werkt de zorg, in samenwerking met AAG, ActiZ, ANBO, Prismant, SBOH, SOON, Verenso, Vilans en VWS. Platform Zó werkt de zorg heeft als missie het debat en de besluitvorming over de zorg naar een hoger plan te tillen door middel van heldere en objectieve informatie. Met De Argumentenfabriek als uitvoerend partner, maken de partners van het platform het zorgstelsel inzichtelijk en begrijpelijk. Partner van het platform zijn: VvAA, NVZ, NFU, Patiëntenfederatie Nederland, Zorgverzekeraars Nederland, LAD, Vilans, ESHPM, AAG, ministerie van VWS, Zorginstituut Nederland, RIVM, Ambulancezorg Nederland en NZa. Praktische informatie Zó werkt de ouderenzorg verschijnt op 5 juni 2018 en is verkrijgbaar in webshops en in de boekhandel. Het boek kost €20,00, het e-book (geschikt voor laptops en tablet) kost €10,00. Voor afname van meer dan tien exemplaren én voor het aanvragen van een recensie-exemplaar: mail naar info@zowerktdezorg.nl.

Dagelijkse dilemma’s voor de specialisten ouderengeneeskunde

De dagelijkse praktijk van specialisten ouderengeneeskunde staat bol van de dilemma’s in de zorg en behandeling van hun patiënten. Daarom stond het halfjaarlijkse Verenso-congres voor specialisten ouderengeneeskunde helemaal in het teken van dilemma’s, specifiek in de psychogeriatrie. Professor June Andrews schetste de dilemma’s rondom patiënten met dementie. Hoe zorgen we ervoor dat patiënten zo min mogelijk stress ervaren en zich dus prettiger voelen? Denk aan de woonomgeving van de patiënt, de mogelijkheden om naar buiten te gaan, personeel dat aardig is, niet wijst op fouten en niet uitgaat van wat ‘normaal’ is. Want wat voor de een stressvol is, hoeft voor een ander niet zo te zijn. Laten we bijvoorbeeld patiënten vrijelijk naar buiten gaan met het risico op vallen of houden we iemand binnen om vallen te voorkomen? Welke keuzes maken we binnen schaarste aan personeel en financiële middelen? Kiezen we dan voor kunst of investeren we in meer beweging voor patiënten? We moeten ons niet laten verleiden tot wat in de mode is maar we moeten kiezen voor wat het beste is voor de patiënt, en dat is bewegen. Tijdens het congres overhandigde prof. dr. Sytse Zuidema, voorzitter van de richtlijncommissie, de nieuwe digitale richtlijn probleemgedrag voor patiënten met dementie aan Hugo van der Wal van het ministerie van VWS. Ook bij probleemgedrag krijgen specialisten ouderengeneeskunde te maken met dilemma’s. Voor wie is het gedrag een probleem, voor de patiënt of voor de mensen rondom de patiënt? In de richtlijn wordt voor verschillende gedragingen bewijsmateriaal over farmacologische interventies en over psychologische en psychosociale interventies samengevat en beoordeeld. De richtlijn is op initiatief van Verenso samen met het Nederlands Instituut van Psychologen (NIP) tot stand gebracht. Diverse sprekers belichtten in parallelsessie het thema ‘Dilemma’s in de psychogeriatrie’, ieder vanuit zijn of haar eigen perspectief. Er waren sessies over de diagnose van dementie bij jonge mensen, lastige dochters van moeders met dementie, ethische dilemma’s, praktijkvoorbeelden over bijvoorbeeld werken op het snijvlak van het toelaatbare en het mogelijke, domotica en Down en dementie. Hugo Borst las voor uit zijn boeken ‘Ma’ en ‘Ach, moedertje’ en deelde met de aanwezigen zijn ervaringen met het verpleeghuis van zijn aan dementie lijdende moeder. Hugo Borst ging uitvoerig in discussie met de deelnemers in de zaal. Hoe kunnen we het tekort aan personeel opvangen? Helpt het om mantelzorg verplicht te stellen? Kunnen ongeschoolde krachten aan het werk in verpleeghuizen? Enkele ambassadeurs van de campagne www.ouderengeneeskunde.nu pakten hun kans en vroegen of Hugo Borst wilde meedenken hoe zij meer mensen kunnen werven voor de opleiding tot specialist ouderengeneeskunde. Borst pakte deze handschoen op en nodigde de ambassadeurs uit om naar Rotterdam te komen om samen met hem en Carin Gaemers van gedachten te wisselen. Borst gaf de aanwezigen nog wat tips mee: wees aanraakbaar, voor patiënten en de verzorgenden kunnen motiveren om te kiezen voor de opleiding tot specialist ouderengeneeskunde. Na afloop wisselden ze gegevens uit om een afspraak te maken!

De kracht van de vertraging

Woensdagmiddag, half vijf en ik zit in de artsenkamer van het verpleeghuis. Waarom belt die apotheker nu niet terug? Verwijtend kijk ik naar mijn telefoon. Bij mij moet altijd alles snel. Ik wil snel antwoord, ik wil snel weten hoe het zit. Ja, ik durf het ook vrij snel toe te geven: ik ben nogal ongeduldig van aard. Mevrouw De Groot Ik ben net terug van een spoedvisite bij mevrouw De Groot. Ze ligt al de hele dag in bed, en de verpleging weet niet precies wat haar mankeert. Haar gezicht vertrekt als ze verzorgd moet worden. Rustig leg ik mijn hand op haar hand en knijp er voorzichtig in. Een paar tellen lijkt het alsof mevrouw De Groot niets doorheeft van mijn aanwezigheid. Ik kijk naar haar borstkas, die snel op en neer gaat. En dan zie ik ineens haar ogen helderder worden. Ze kijkt me aan. ‘Ik ben de dokter, ik hoorde dat u zich niet goed voelde’. Ze knikt. Ik vertel dat ik haar kom onderzoeken en rustig probeer ik haar te helpen ontkleden. Eén beweging te snel en ik ben haar al weer kwijt. Ze kijkt weg in de verte. Het duurt zeker twintig minuten, voordat ik haar heb nagekeken en moet concluderen dat zij een longontsteking heeft. Ik loop met de verzorgende de gang op en ratel daar mijn conclusie en voorgestelde beleid. 'Het lijkt altijd alsof je alle tijd hebt met de bewoners', zegt ze verbaasd en mogelijk iets teleurgesteld. Reinbert de Leeuw Die avond, Tivoli Vredenburg, half negen. Een oude lange man met spierwit haar verschijnt ten tonele. Hij houdt zich vast aan de leuning terwijl hij de trap op komt. Zijn schouders steken puntig uit in zijn net iets te grote pak. Bedachtzaam loopt hij naar de vleugel in het midden van de zaal. De zaal wordt donker, alleen zijn knokige vingers boven de toetsen vangen het licht van de schijnwerper. Reinbert de Leeuw, 79 jaar, speelt Satie. Al snel hoor ik de klanken vertragen, zijn pianospel wordt zachter en geleidelijk hoor ik de zaal verstillen. Geen kuchjes meer, geen geschuur van broeken van mensen die gaan verzitten. Iedereen op het puntje van zijn stoel. Ik hoor alleen nog maar de muziek. De tijd vliegt voorbij en voordat ik het doorheb, sta ik in mijn jas buiten. Een beetje verdwaasd. Het waait hard, er racen luid bellende fietsers voorbij en, terwijl ik de drukke Utrechtse busbaan oversteek, realiseer ik mij iets: mevrouw De Groot en Reinbert de Leeuw delen een bijzondere gave. Ze weten mij te kalmeren. Meelopen met Lotje ? Lotje Oosterbaan werkt momenteel als specialist ouderengeneeskunde bij Amaris in ’t Gooi waar ze met name op de chronische afdelingen en in samenwerking met de huisartsen werkt. Daarnaast werkt zij voor Familysupporters als eerstelijns consulent in Almere. Lotje ruimt graag tijd in voor een persoonlijk gesprek met geneeskundestudenten en basisartsen die geïnteresseerd zijn in het specialisme ouderengeneeskunde. Zij is ook beschikbaar voor meeloopdagen. Interesse? Mail Lotje!